مشخصات فلدسپات سفید پخت سدیک مستقیم از معدن و ارسال بدون واسطه

فلدسپات از سیلیکات آلومینیومی تشکیل می شود. ارسال بدون واسطه فلدسپات سفید پخت سدیک از معدن تنها با توجه به مشخصات محصول صورت می پذیرد.

آنچه در این مقاله می‌خوانید:

مشخصات فلدسپات سفید پخت سدیک مستقیم از معدن و ارسال بدون واسطه

فلدسپات سفید پخت

فلدسپات سفید پخت در ساده ترین شکل، فلدسپات پتاسیم میکروکلین سانیدین را با فرمول شیمیایی K,Na یا AlSi3O8 نشان داده می شود، که به صورت محلول جامد کامل در دمای بالا بین سانیدینو آلبیت دما بالا قابل دسترسی می باشد. نام فلدسپات از واژه آلمانی Feldspat گرفته شده است که ترکیبی از دو واژه Feld میدان و Spat فلکه است. اسپات برای مدت‌ها به عنوان کلمه برای سنگی که به راحتی از پوسته می‌شکند استفاده می‌ شد.

در واقع فلدسپات از سیلیس مشتق گرفته شده است. استخراج رایج فلدسپات از سنگ های موجود در مزارع و یا به وجود آن به عنوان میدان در گرانیت و سایر مواد معدنی باعث تغییر نام از Spat به spar شد که خود به معنای کانی غیر شفاف با شکاف خوب است. فلدسپاتیک به موادی اطلاق می شود که حاوی فلدسپات هستند. اصطلاح فلسیک هم به معنای مواد معدنی رنگ روشن مانند کوارتز است.

فلدسپات‌ها گروهی از کانی‌های تکتوسیلیکات آلومینیومی هستند که حاوی کاتیون‌ های دیگری مانند سدیم، کلسیم، پتاسیم یا باریم می باشند. رایج‌ ترین اعضای گروه فلدسپات، فلدسپات‌های پلاژیوکلاز سدیم-کلسیم و فلدسپات‌های قلیایی پتاسیم-سدیم هستند. فلدسپات ها حدود 60 درصد از پوسته زمین و 41 درصد از پوسته قاره ای زمین را از نظر وزنی تشکیل می دهند.

همچنین فلدسپات ها از طریق ماگما به عنوان سنگ های آذرین نفوذی و بیرونی متبلور می شوند و در بسیاری از انواع سنگ های دگرگونی وجود دارند. سنگی که تقریباً به طور کامل از فلدسپات پلاژیوکلاز کلسیمی تشکیل شده است و به عنوان آنورتوزیت شناخته می شود. فلدسپات ها در بسیاری از انواع سنگ های رسوبی نیز یافت می شوند.

گروهی از کانی های فلدسپات متشکل از تکتوسیلیکات ها، کانی های سیلیکاتی می باشند که در آنها یون های سیلیکونی توسط یون های اکسیژن مشترک به هم متصل می شوند تا یک شبکه سه بعدی تشکیل دهند. ترکیبات عناصر اصلی در فلدسپات های رایج در سه قالب فلدسپات پتاسیم K-spar، عضو انتهایی آلبیت KAlSi3O8 و عضو انتهایی آنورتیت CaAl2Si2O8 معرفی می شوند.

محلول های جامد بین K – فلدسپات و آلبیت فلدسپات قلیایی نامیده می شوند. محلول های جامد بین آلبیت و آنورتیت پلاژیوکلاز به طور صحیح تر، فلدسپات پلاژیوکلاز نامیده می شوند. تنها محلول جامد محدودی بین K- فلدسپات و آنورتیت رخ می دهد و در دو محلول جامد دیگر، اختلاط ناپذیری در دماهای معمول در پوسته زمین رخ می دهد. آلبیت هم پلاژیوکلاز و هم فلدسپات قلیایی در نظر گرفته می شود.

نسبت فلدسپات قلیایی به فلدسپات پلاژیوکلاز، همراه با نسبت کوارتز، مبنای طبقه بندی QAPF سنگ آذرین است. پلاژیوکلاز غنی از کلسیم اولین فلدسپاتی است که از یک ماگمای خنک کننده متبلور می شود، اما پلاژیوکلاز با ادامه کریستالیزاسیون به طور فزاینده ای غنی از سدیم می شود. این مجموعه واکنش پیوسته بون را تعریف می کند. K-فلدسپات نهایی هم از طریق ماگما متبلور می شود.

فلدسپات های قلیایی به دو نوع گروه بندی می شوند: آنهایی که حاوی پتاسیم در ترکیب با سدیم، آلومینیوم یا سیلیکون هستند و آنهایی که با پتاسیم و باریم جایگزین می شود که اولین آنها عبارتند از ارتوکلاز یا مونوکلینیک KAlSi3O8، سانیدین یا مونوکلینیک (K,Na)AlSi3O8، میکروکلین یا تریکلینیک KAlSi3O8، آنورتوکلاز یا تری کلینیک (Na,K)AlSi3O8.

فلدسپات‌های پتاسیم و سدیم در دمای پایین کاملاً مذاب و قابل اختلاط نیستند، بنابراین ترکیبات میانی فلدسپات‌های قلیایی فقط در محیط‌های با دمای بالاتر رخ می‌ دهند. همچنین سانیدین در بالاترین دما و میکروکلین در کمترین دما پایدار است. پرتیت یک بافت معمولی در فلدسپات قلیایی است که به دلیل خارج شدن ترکیبات متضاد فلدسپات قلیایی در هنگام خنک شدن یک ترکیب میانی صورت می گیرد.

بافت های پرتیتی در فلدسپات های قلیایی و بسیاری از گرانیت ها را می توان با چشم غیر مسلح مشاهده کرد. بافت‌های میکروپرتیتیک در کریستال‌ ها با استفاده از میکروسکوپ نوری قابل مشاهده هستند، در حالی که بافت‌ های کریپپرتیتیک تنها با میکروسکوپ الکترونی قابل مشاهده می باشند. قابل ذکر است که بودینگتونیت فلدسپات آمونیومی با فرمول شیمیایی NH4AlSi3O8 شناخته می شود. این کانی که با دگرسانی هیدروترمال کانی‌های فلدسپات اولیه مرتبط است.

فلدسپات باریم هم در نتیجه جایگزینی باریم به جای پتاسیم در ساختار معدنی تشکیل می شود. فلدسپات‌ های باریم گاهی به‌ عنوان یک گروه جداگانه از فلدسپات‌ ها طبقه‌بندی می‌شوند، و گاهی هم به عنوان زیر گروهی از فلدسپات‌های قلیایی طبقه‌ بندی می‌شوند. فلدسپات های باریم مونوکلینیک بوده و شامل مواردی چون سلسیان BaAl2Si2O8 و هیالوفان K,Ba Al,Si 4O8 می باشند.

ترکیبات میانی فلدسپات پلاژیوکلاز نیز ممکن است در طی سرد شدن به دو فلدسپات با ترکیب متضاد تبدیل شوند، که انتشار آنها بسیار کندتر از فلدسپات قلیایی صورت می پذیرد. رشد میانی دو فلدسپات حاصل معمولاً آنقدر ریزدانه هستند که با میکروسکوپ های نوری قابل مشاهده نیستند. شکاف اختلاط ناپذیری در محلول های جامد پلاژیوکلاز در مقایسه با شکاف در فلدسپات های قلیایی پیچیده است.

بازی رنگ‌ های قابل مشاهده در برخی از فلدسپات‌ های ترکیب لابرادوریت به دلیل لاملاهای جداشدگی بسیار ریزدانه معروف به رشد درونی بوگیلد می باشند. وزن مخصوص در سری پلاژیوکلازها از آلبیت 2.62 به آنورتیت 2.72-2.75 افزایش می یابد. ساختار کریستال فلدسپات بر پایه چهار وجهی آلومینوسیلیکات است. هر چهار وجهی از یک یون آلومینیوم یا سیلیکون تشکیل شده است که توسط چهار یون اکسیژن احاطه شده است.

هر یون اکسیژن به نوبه خود توسط یک چهار وجهی همسایه به اشتراک گذاشته می شود تا یک شبکه سه بعدی را تشکیل دهد. این ساختار را می‌توان به صورت زنجیره‌های بلندی از چهار وجهی آلومینوسیلیکات تجسم کرد که گاهی اوقات به‌عنوان زنجیره‌های میل لنگ توصیف می‌شود زیرا شکل آن‌ ها پیچ خورده است. هر زنجیره میل لنگ به زنجیره‌ های میل لنگ همسایه متصل می‌شود تا یک شبکه سه بعدی از حلقه‌ های چهار عضوی ذوب شده را تشکیل دهد.

ساختار به اندازه‌ای باز است که کاتیون‌ها معمولاً سدیم، پتاسیم یا کلسیم در ساختار قرار بگیرند و تعادل بار را بوجود آورند. هوازدگی شیمیایی فلدسپات ها با هیدرولیز اتفاق می افتد و کانی های رسی از جمله ایلیت، اسمکتیت و کائولینیت تولید می شوند. هیدرولیز فلدسپات‌ها با حل شدن فلدسپات در آب آغاز می‌شود که در محلول‌های اسیدی یا بازی به بهترین وجه و در محلول‌های خنثی کمتر اتفاق می‌افتد.

سرعت هوازدگی فلدسپات ها با سرعت حل شدن آنها کنترل می شود. فلدسپات محلول با یون های H+ یا OH- واکنش می دهد و رس را رسوب می دهد. این واکنش همچنین یون های جدیدی را در محلول تولید می کند که تنوع یون ها توسط نوع واکنش فلدسپات کنترل می شود.

دیدگاه شما با موفقیت ثبت شد.

نظرتان را ثبت نمایید.

شماره همراه شما منتشر نخواهد شد.

تماس با ما